Πριν ο ήλιος, πριν την αυγή, πριν καν ο κόσμος γνωρίσει την έννοια του φωτός, μια σιωπηλή θράκα ξύπνησε στην καρδιά του σκότους — και μαζί της ξεκίνησε η πρώτη πνοή της δημιουργίας.

Περιγραφή:

Ο κόσμος κοιμάται κάτω από έναν απέραντο μανδύα της νύχτας, μια σιωπηλή γη που αναπνέει αργά στη σκιά του αγέννητου χρόνου. Σε ατελείωτες πεδιάδες ύπαρξης, τίποτα δεν κινείται παρά ο ήσυχος παλμός της αναμονής. Έπειτα, βαθιά μέσα στο κρύο σεντούκι της αρχαίας πέτρας, μια αχνή πορφυρή λάμψη αναδύεται. Μια σπίθα - μικρή, εύθραυστη, σχεδόν ξεχασμένη - ανοίγει τα μάτια της μέσα στο σκοτάδι. Και από αυτή τη μοναδική κρυμμένη θράκα, η πρώτη φωτιά του κόσμου αρχίζει να αναπνέει.