پیش از آنکه کوهها ایستادن را بیاموزند، زمین یک بار نفس کشید - و از آن نفس، نگهبان خاموش سنگ زاده شد.

شرح:

جهانی جوان در تاریکی آرمیده، خاک دستنخورده و آسمان خالی از قلهها. از قلب ژرف زمین، نفسی آرام از دل سکوت زمین برمیخیزد. غبار میلرزد، خاک تکهتکه میشود و اولین سنگ مانند خاطرهای که بازمیگردد، بیدار میشود. زمین به آرامی با ستون تازه متولد شده سخن میگوید و آن را به پیمانی کهن پیوند میدهد. و در آن لحظه، اولین نگهبان استقامت شروع به مراقبت از جهان میکند.