در جهانی که قدرت دیگر خود را آشکار نمیکند، کنترل در کوچکترین شکاف بین فکر و تصمیم پنهان میشود.

هیچ چیز اجباری نیست، با این حال همه چیز در یک راستا قرار دارد - خیلی نرم، خیلی طبیعی، خیلی دقیق.

همچنان که واقعیت کمکم خود-سازگار میشود، دیگر سوال این نیست

خاطرات تنظیم میشوند، انتخابها خودشان را تأیید میکنند، و حقیقت به چیزی تبدیل میشود که بیسروصدا خود را از درون سازماندهی میکند.

چون خطرناکترین سیستم، سیستمی نیست که به تو دستور میدهد... بلکه سیستمی است که مثل تو احساسش میکند.