Siyasi, mali ve psikolojik güç yapılarının oluşturduğu bir ağ içinde geçen bu anlatı, kontrolün artık kuvvete değil, algıya dayandığı bir dünyayı ele alıyor.

Kararlar dayatılmaz, önceden kabul edilir.

Birbirine karışan etki sistemleri aracılığıyla, bireyler ve hükümetler nadiren fark ettikleri sınırlar içinde faaliyet gösterirler.

Seçim ve tasarım arasındaki sınır ortadan kalktıkça, hikaye otoritenin emirler yerine anlatılar aracılığıyla nasıl kullanıldığını ortaya koyuyor.

Özünde, eylemlilik, yanılsama ve kontrol mimarisinin psikolojik-politik bir incelemesidir.