Dağlar yükselmeyi öğrenmeden önce, Dünya bir zamanlar nefes almıştı ve o nefesten sessiz bir taş bekçi doğmuştu.

Tanım:

Genç bir dünya karanlıkta uzanıyor, toprak işlenmemiş ve gökyüzü zirvelerden yoksun. Yerin derinliklerinden, sessiz toprağın içinden yavaş bir nefes yükseliyor. Toz titriyor, toprak ayrılıyor ve ilk taş, geri dönen bir anı gibi uyanıyor. Toprak, yeni doğan sütuna usulca sesleniyor, onu kadim bir ahde bağlıyor. Ve o anda, dayanıklılığın ilk koruyucusu dünyayı gözetmeye başlıyor.