Zamanın bir adı olmadan ve yıldızlar yanmaya başlamadan önce, boşluğun sessizliğinden gizli bir ses yükseldi ve gökyüzünü ellerine aldı.

Tanım:

Yeni doğmuş evrenin üzerinde uçsuz bucaksız ve sessiz bir karanlık uzanıyor. Boşluğun yankılanan nabzından, kadim, sabırlı ve aydınlık bir varlık uyanıyor. Tek bir nefesle, yıldızlar gökyüzüne saçılmış korlar gibi parlıyor. Güneş sabitleniyor, ay bir ışık perdesinden çekiliyor ve zaman hareket etmeye başlıyor . Gökyüzünün sessiz dönüşünde, kozmik düzenin ilk koruyucusu gözlerini açıyor.