Gücün artık kendini duyurmadığı bir dünyada, kontrol düşünce ve karar arasındaki en küçük boşlukta gizlenir.

Hiçbir şey zorlanmamış, yine de her şey çok düzgün, çok doğal, çok hassas bir şekilde hizalanmış.

Gerçeklik kendi içinde tutarlı görünmeye başladıkça, soru artık sizi kimin kontrol ettiği değil , kontrolün hiç bir kontrol mekanizmasına ihtiyaç duyup duymadığıdır.

Anılar değişir, seçimler kendilerini doğrular ve gerçek, sessizce içten içe kendini organize eden bir şey haline gelir.

Çünkü en tehlikeli sistem size emir veren sistem değil… aksine size benzeyen sistemdir.