Մինչև կրակը երբևէ կդիպչեր աշխարհին, մի կին բարձրացավ լեռան սրտից՝ արթնացնելու յուրաքանչյուր մարդկային հոգու մեջ թաքնված կայծը։

Նկարագրություն՝ Գիշերը ծածկում է երկիրը՝ ինչպես սառած շունչ, և աշխարհը սպասում է լուռ խավարի մեջ։ Լեռան խորը կողերից մի կին առաջ է գալիս՝ իր հետ տանելով քարի մեջ քնած լույսը։ Երբ նրա ձեռքերը դիպչում են երկրի թաքնված մոխրին, մի կայծ է արթնանում։ Երկինքը դողում է, երբ ժամանակը նորից սկսում է շարժվել։ Եվ այդ առաջին լույսի ներքո մարդկությունը հիշում է այն կրակը, որի համար ծնվել է։